:+: I 'm I :+:

สวัสดีค่ะ :D พี่ๆ ลุงๆ ป้าๆ ทั้งหลาย

ไม่ได้เจอกันนานแสนนานเลยทีเดียว

อยากจะเอ่ยออกบอกจากใจจริงๆค่ะ

ว่าคิดถึงทุกคนจนไม่เป็นอันกินอันนอน >3< (เพ้อเจ้อ = =*)

นับตั้งแต่วันที่ 13 กุมภาพันธ์ได้มั้ง ที่ ire_u หายหน้าหายตาไปจาก exteen =3=

ก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ หนูก็แค่...หายไปดัดนิสัยลามกอนาจารณ์ บวกกับ

ตั้งใจฝึกฝนผลไม้ พากเพียรเล่าเรียนวิชาต่างๆนานา มาต่างหาก ฮ่าๆ

(แค่สำนวนที่ใช้ก็ไม่น่าเชื่อถือแล้ว =w=)

ที่จริงแล้วก็ไม่ได้หายไปไหน แต่แอบจับตามอง exteen

ทุกย่างก้าวแบบห่างๆอย่างห่วงๆ =[]=

เฝ้ามองการเจริญเติบโตของไรโซเบียมและอะฟราท็อกซิน

ที่เกาะอยู่ตามบล็อกของตัวเอง

เฝ้ามองเฮีย อ๋อยเลียเห็ด ทำตัวประหลาดคนเดียวแบบเหงาๆ

เฝ้ามอง พี่เว็บมาสเตอร์ อาบน้ำฝักบัว (แบบนี้เค้าเรียกว่าถ้ำมอง =[]=)

ก่อนที่เรือพายไททานิกของเราจะออกคลองสุเอกไปทะเลเดดซี

ขอวกกลับมาที่ประเด็กของ Entry นี้เลยดีกว่าค่ะ

วันนี้จะมาเล่า ... วีรกรรมบทนึง...ระหว่างที่หายไป ให้ฟังกันค่ะ หึหึ

จะว่าไปก็คล้ายๆการสารภาพบาปไปในตัวค่ะ =3=

คือ เมื่อวันเสาร์ที่แล้ว... ire_u หนีไปเที่ยวกับหนุ่ม hi5 มาค่ะ

เรื่องวันเริ่มขึ้น...ในวันพระจันทร์เต็มดวง ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 =[]=

มีหนุ่ม hi5 หลงผิดคนนึง มาตกลงคบหาดูใจกับ ire_u

(พี่ๆอย่าเพิ่งตกใจค่ะ พี่จริงแล้วหนูไปจีบเค้าก่อน)

เอาเป็นว่า...ขออนุญาต...ตั้งชื่อให้พี่ชายผู้โชคร้ายท่านนั้นว่า “Mr.หอยตุ๋ย” ก็แล้วกัน

แล้วเราก็เริ่มติดต่อกัน...ทางโทรศัพท์

ความสัมพันธ์ก็เริ่มก่อตัว กลายเป็นความผูกพันธ์อันงดงาม(?)

และแน่นแฟ้นขึ้นทุกวัน ความรักของเราผลิบานแบบ งง ๆ

บนโชคชะตาอันน่าเวทนาของพี่หอยตุ๋ย

และแล้ววันนึง โชคชะตาก็ไม่ปรานีหอยตุ๋ยอีกต่อไป...

เกิดอะไรขึ้นรู้มั๊ยคะ...พี่เค้าหลุดปาก...ออกมาว่า

“วันที่ 8 ...สอบเสร็จแล้วไปเที่ยวกัน...ไปสยามม ”

ด้วยความที่เราเป็นสาวแรกรุ่น ไม่ทันครุ่นคิด

จึงรีบตอบตกลงไปทันที (อ่าวเฮ้ย - -*)

ลองกลับมานั่งคิดๆดูอีกที ... ก็สำนึกขึ้นได้เป็นข้อๆ ดังนี้

1.ตั้งแต่เกิดมาเรายังไม่เคยไปสยามเลยนี่หว่า ... เฮ้ย (แบบเดียวกับข้อสองอะ...)

2. รถไฟฟ้าก็ไม่เคยขึ้น =3= (เอาวะ...ยังไง มันต้องมีครั้งแรก)

3. รถเมล์ก็ไม่เคยนี่หว่า เฮ้ยย (แบบเดียวกับข้อแรก)

4. อย่างน้อยก็เคยขึ้นแท็กซี่กับรถตู้.... ‘____’ (อืมม ฟังดูดี –w-)

5. แล้วถ้าพี่เค้ารับหน้าตาเราไม่ได้ =[]= (อะไร ชั้นออกจะน่ารัก)

6. มะ...มะ...แม่ O_o (บอกแม่ไปว่าจะไปเที่ยวสยามกับเพื่อน แม่เลยผ่าน =w=)

7. จะโดนทำมิดีมิร้ายมั๊ยวะเนี่ย =3= (พกรูปหมี Eddy ไปเป็นเครื่องราง 55+)

8. ตายแน่เว้ยยยยย (อึ่กก..ก)

แต่ยังไงก็สัญญากับ“Mr.หอยตุ๋ย”ไว้แล้ว...ทำไงได้ งานนี้คงต้องพึ่งพาเพื่อน =w=

และแล้ว ก็ถึงวันนั้น...วันที่ แปด มีนาคม พุทธศักราช สองพันห้าร้อยห้าสิบเอ็ด

การเดินทาง...ได้เริ่มต้นขึ้น >w<

เพื่อนที่เคยคิดว่าจะพึ่งพาได้...กลับไม่ว่างเลยซักคน TAT

เลยต้องไป...เพียงลำพัง อ่ากกก โชคยังดีที่ยังมีเพื่อนกลับ...สองสามคน

แล้วหนูก็ขึ้นรถตู้ ไปลงที่ อนุสาวรีย์

แล้วก็ไปหลงอยู่ที่ อยุสาวรีย์ ราวครึ่งชั่วโมง เพราะหาสนานีรถไฟฟ้าไม่เจอ

>3< แล้วสุดท้าย ก็ตามคนนู๊นที คนนี้ที จนขึ้นรถไฟฟ้ามาจนได้

การขึ้นรถไฟฟ้าครั้งแรกเป็นไปได้สวยค่ะ ! รู้สึกว่าจะไม่ลงผิดสถานี

และแล้วก็ถึงจุดนัดหมาย :D รวมทั้งได้พบกับ “Mr.หอยตุ๋ย”

พี่เค้าหล่อลวกกระซวกไส้จริงๆค่ะ

หล่อแบบว่า ire_u รู้สึกผิดที่คิดจะเดินกับพี่เค้า

เจอกันครั้งแรก ire_u ก็ยกมือไหว้ งามๆ ตามมารยาทไทย ผู้ใหญ่สอนมาดี

พี่เค้าก็มองแบบเหวอๆ ด้วยความที่ ire_u เขิน+ทำอะไรไม่ถูก

ก็เดินหลบไปเดินข้างหลังพี่เค้าค่ะ

พี่เค้าก็เลยเอากระเป๋ามาปิดข้างหลัง ประมาณว่า กลัวถูก ire_u ทำมิดีมิร้าย =3=

แล้วเราก็เดินคุยกันไปเรื่อยๆ เหมือนจะคุยกันหลายเรื่อง

แต่จำไม่ได้จริงๆค่ะ ว่าคุยเรื่องอะไร

เดินไปไหนก็ไม่ได้มอง เดินตามอย่างเดียว

รู้สึกตัวอีกทีคราวนี้ก็อยู่โรงแรมค่ะ ... อ่าวเฮ้ย โรงแรมมม ?

โรงแรมห้าดาวซะด้วยสิ ฮ่าๆๆ

คือ พูดให้ตื่นเต้นไปอย่างงั้นแล่ะค่ะ

ที่จริงแล้วไม่มีอะไร ตามพี่เค้าไปทำธุระทีโรงแรม =[]=

เพราะไม่กล้านั่งรอที่สยาม หรือพารากอนคนเดียว...

พอเสร็จธุระพี่เค้าก็กลับมาส่งที่สยาม...แล้วเราก็แวะที่ร้านขายน้ำ...

แล้วพี่เค้าก็ถาม ... ว่าจะกินน้ำอะไรดี ... ire_u ก็เลยหลับตาชี้

ปรากฏว่าชี้ไปที่น้ำใบบัวบก เหมือนจะเป็นลางบอกอะไรซักอย่าง =[]=

แต่ก็เอาเถอะค่ะ ใบบัวบก ก็ใบบัวบก

แต่ใครจะไปคิดล่ะคะ...ว่าน้ำใบบัวบกจะรสชาติแย่ขนาดนั้น =3= บรื๋อออ

ขอข้ามด่วน สยองง พรึ่บบ

แล้วก็ถึงเวลาที่ต้องแยกกันแล้วล่ะค่ะ...(รู้สึกจะข้ามไปหลายตอนมาก 55+)

ร่ำลากัน แบบ งง ๆ ค่ะ เห็นพี่เค้าบอกว่าจะต้องไปทำธุระ...?

เป็นนัดบอด ที่มึน + งง สุดๆ

Ire_u ก็ กลับบ้าน กับเพื่อน ที่มาเรียนพิเศษพอดี

ก่อนกลับ...ก็แวะกินข้าวเหนียวไก่ย่างที่สยามพารากอน 55+

คือ แม่ให้พกมาจากบ้านค่ะ คนนู๊น คนนี้เดินผ่านไปมา เค้าก็มองด้วยสาตาประนาม!!

... ประมาณว่า

“อีนี่ท่าจะบ้า กินข้าวเหนียวไก่ย่างกลางพารากอน”

แต่ ire_u กลับรู้สึกดีค่ะ...มันเท่ออกไม่ใช่หรอคะ ฮ่าๆ เสียดายค่ะ ไม่มีตำปลาร้า

สุดท้าย เรื่องนี้ก็ดำเนินมาถึงจุดจบค่ะ...แต่มันไม่แฮปปี้เอนดิ้งน่ะสิคะ...คือขากลับ

ต้องนั่งรถไฟฟ้า ไปลงหมอชิต (ทั้งๆที่มาทางอนุสาวรีย์เนี่ยนะ - -*)

ระหว่างที่รอซื้อตั๋ว ก็คุยกับเพื่อนไปพลางๆ แล้วก็เหลือบไปจ๊ะเอ๋กับอีตาหอยตุ๋ย...

โชคชะตามันช่างเล่นตลก ไหนพี่แกบอกจะรีบกลับไปทำธุระไง =w=

แล้วไหงมาเจอกันตรงนี้ล่ะคะ

ที่หนักกว่านั้นคือ พี่แกเดินชิ่งไปเฉยเลย ไม่ทักซักคำ TAT มันน่ามั๊ยนั่น

ถ้ามองไม่เห็นหรืออยู่กับเพื่อนจะไม่ว่าซักคำ แต่นี่มันจ๊ะเอ๋กันจะๆ...

ด้วยความมึน+งอน+งง ire_u เลยให้เพื่อนช่วยโทรไปบอกเลิก

สุดท้ายคือยังสงสัย

คบกันได้ไง...เจอกันได้ไง...เลิกกันได้ไง...

คิดไปขำไป โชคชะตาหนอ โชคชะตา :D

อะไรกันคะพี่...หน้าตาหนูมันแย่ นิสัยหนูมันน่ารำคาญ

ถึงขนาดที่เจอหน้ากันแล้วไม่อยากจะทักเลยหรอคะ !!

ถึงกระนั้นหนูก็มันมั่นใจ ว่าหนูหน้าตาดีแถมนิสัยก็น่ารัก (ไม่เชื่อถามพี่หมอเชนดูก็ได้ ฮ่าๆ)

สุดท้ายวันนั้นก็ Hurt ค่ะ ไม่เป็นอันกินอันนอนนั่งคร่ำครวญอยู่จนถึงตีสามกว่า...

แล้วก็ได้ เฮียอ๋อยเลียเห็ด มาปลอบใจ =3=

หนีแม่ไปเที่ยว...กับหนุ่ม hi5 =3= รู้สึกผิดแบบสุดซึ้งค่ะ

เมื่อวันก่อนเลยย่องไปสารภาพกับแม่ แม่ก็บอก สมน้ำหน้า

แถมยังหัวเราะเยาะเรื่องน้ำใบบัวบก >3<

มานั่งคิดๆดูแล้วมันก็อันตรายใช่ย่อยค่ะ การที่ออกไปไหนต่อไหนกับคนที่ไม่รู้จักแบบนี้

ถ้าโชคร้ายเจอคนไม่ดีเข้าก็ไม่รู้จะได้มานั่งอยู่ตรงนี้รึเปล่า

ถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่ควรจะทำ...แต่ก็คิดซะว่าว่าเป็นประสบการณ์ชีวิตค่ะ

(แม่บอกมาแบบนี้ หลังจากด่าไป 5 จบ)

เก็บมาเล่าให้ฟังกันในบล็อก เพราะลองย้อนกลับมาดู

ส่วนใหญ่ไม่ค่อยได้เล่าเรื่องของตัวเองเท่าไหร่

มีก็แต่ ไปอ่านเรื่องของคนนู๊นที คนนี้ที

คราวนี้ก็เลยคิดว่าอยากจะเอาเรื่องของตัวเองมาเล่าบ้าง :D

ยังไงซะบล็อก ire_u ก็ไม่ตายตัวอยู่แล้วล่ะค่ะ ฮ่าๆ เขียนไปเรื่อย

คิดถึงทุกคนค่ะ ^____^

ขอบคุณที่ติดตามจบจบ ขอบคุณทุกความคิดเห็น

มีอะไรก็มาแนะนำ มาพูดคุยกันได้ค่ะ

ป.ล.

สรุปเหตุการณ์สำคัญ (?) วันที่ 8 มี.ค. 51

1.ขึ้นรถไฟฟ้าครั้งแรก

2. ขึ้นรถเมล์ครั้งแรก

3.ไปสยามครั้งแรก

4.เดินกับ ผู้ชาย สองต่อสอง ครั้งแรก =[]=

5.เหยียบเท้าฝรั่งในรถไฟฟ้า ครั้งแรก TAT

6.กินน้ำใบบักบกครั้งแรก =M=

7.นัดบอด ครั้งแรก

8.เข็ดดด ไม่เอาแล้วเว้ย หนุ่ม hi5 T3T (หนุ่ม exteen ดีกว่าค่ะ 55+)

9.ไปพารากอนครั้งแรก >_<

10.ข้าวเหนียวไก่ย่างอร่อยมากก !!!!

ป.ล.2.

ความรักก็คงเหมือนกับน้ำเปล่าล่ะมั้งคะ...

ถึงบางครั้งจะน่าเบื่อหน่าย แต่เราก็คงอยู่ไม่ได้ ถ้าขาดมัน

ทิ้งท้ายด้วยบทเพลง...ที่ตรงกับความรู้สึกในตอนนี้ 55+ มึนค่ะ...มึนน

It's funny when you find yourself
Looking from the outside
I'm standing here but all I want
Is to be over there
Why did I let myself believe
Miracles could happen
Cause now I have to pretend
That I don't really care

I thought you were my fairytale
A dream when I'm not sleeping
A wish upon a star
Thats coming true
But everybody else could tell
That I confused my feelings with the truth
When there was me and you

I swore I knew the melody
That I heard you singing
And when you smiled
You made me feel
Like I could sing along
But then you went and changed the words
Now my heart is empty
I'm only left with used-to-be's
Once upon a song

Now I know you're not a fairytale
And dreams were meant for sleeping
And wishes on a star
Just don't come true
Cause now even I can tell
That I confused my feelings with the truth
Cause I liked the view
When there was me and you

I can't believe that
I could be so blind
It's like you were floating
While I was falling
And I didn't mind

Cause I liked the view
Thought you felt it too
When there was me and you